» Kimlerdensin?

Bu Şiir 254 Kez Okundu

KİMLERDENSİN? Onuncu köyde haziran, çıktım seyran tepesine, Bir de ahbabım olmuştu, merhaba dedi sessizce. şalın serip bağdaş kurdu, tersten yaktı sigarayı, Yutkunup kelimeleri, meçhul hesaplara daldı. Kuzu tüccarıydı desem, Kars, Ardahan gezinirdi, Yayladan geliyor desen, ne atı var ne heybesi, Savayillerden dönseydi, kara yemiş istemezdi, Pörsümüştü, mizacından resmini çıkaramadım. Okumuş cahil olsaydı, pullayıp tere satardı, Odabeşgilden olsaydı, meraya çeper atardı, Usta çırağıydı desem, çamlara çekül tutardı, Şerha şerha nasırlarla, bir işin erbabı derdin. Duvarcımı, şu Halepte vurgun yemiş kervancı mı? Korhangillerden olsaydı, pek tedbirsiz dolaşmazdı, Kudagillerden olsaydı, beş dakika boş durmazdı, Velev ki çıkaramadım, şu avare kimlerdendi? Siyaset yamağı desem, mangalda kül bırakmazdı, Kös, kabadayıydı desem, sakosu sökük olmazdı, Ağa paşası olsaydı, boynu bükük dolaşmazdı, Yokuş çölde yük taşımış, biçare Gürcüdür derdin. Belki de talihine küs; ah çekip sükut düşündü, Teharagilden olsaydı, her lafını çürütürdü, Toramangilden olsaydı, güzel olurdu sohbeti, Hacıgillerden olsaydı, çoktan hatim indirmişti. İcazet ehli lisanın, fikrinden pay çıkarmaktır. Hakikat ıspat istemez, kusursuz nizamı vardır, Rahmanın sevgili kulu, Yusuf sabrıyla sınandı, Petrikisman Kalesi’nde, mahsur kalan lal mı derdin. Belliydi, bağlamasında, epey kıssalar derlemiş, Sinsi övgülere kanıp, umutları sele vermiş, Düşmüş mahpus damlarına, yıllarını yele vermiş, Temize çıkmış haliyle, mahsumların piri derdin. Mahlasını izahatında, meşakkat çekmiş katıksız, Muhitin bej kurnazları, gene parantezde kalsın, Aman, dedi, gafil olan, şu ben gibi sefil kalır, Sürçü lisan değil sözüm, adil olan gücenmesin. Ömer ÇELİK Savayil: meyve ve sebzelerin erken olgunlaştığı, çevresine göre rakımı düşük mahal.